ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถรคาถา-เถรีคาถา
ฉบับ มจร. · เล่ม ๒๖ · หน้า ๘๖ · ข้อ 738 739 740 741 742 743 744 745
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

[๗๓๘] วิมานเรือนยอดของดิฉัน จัดแบ่งไว้แต่ละส่วนอย่างเหมาะสม

ส่องสว่างรุ่งเรือง ตลอดรัศมี ๑๐๐ โยชน์โดยรอบ

[๗๓๙] อนึ่ง ที่วิมานของดิฉันนี้ มีสระโบกขรณี

ซึ่งหมู่มัจฉาทิพย์อาศัยอยู่ประจำ

มีน้ำใสสะอาด มีพื้นดารดาษด้วยทรายทอง

[๗๔๐] ดื่นดาดด้วยบัวหลวงหลากชนิด มีบัวขาวรายล้อมไว้รอบ

ยามลมรำเพยพัดก็โชยกลิ่นหอมระรื่นจรุงใจ

[๗๔๑] มีรุกขชาตินานาชนิด คือต้นหว้า ต้นขนุน ต้นตาล ต้นมะพร้าว

และป่าไม้เกิดเองตามธรรมชาติ ภายในนิเวศน์ มิได้มีใครปลูกไว้

[๗๔๒] วิมานนี้กึกก้องไปด้วยดนตรีชนิดต่าง ๆ

เหล่าเทพอัปสรก็ส่งเสียงเจื้อยแจ้ว

แม้นรชนที่ฝันเห็นดิฉันแล้วต้องปลื้มใจ

[๗๔๓] วิมานน่าอัศจรรย์ น่าทัศนา มีรัศมีสว่างไสวไปทุกทิศ เช่นนี้

บังเกิดเพราะกุศลกรรมของดิฉัน

(ฉะนั้น)จึงควรแท้ที่สาธุชนจะทำบุญไว้

(พระอนุรุทธเถระประสงค์จะให้นางบอกสถานที่ที่นางวิสาขาเกิดจึงได้กล่าวคาถา นี้ว่า)

[๗๔๔] เธอได้วิมานน่าอัศจรรย์ น่าทัศนา

เพราะการอนุโมทนาอย่างเดียวเท่านั้น

ขอเธอจงบอกคติของนางวิสาขา

ผู้ที่ได้ถวายทานนั้นเถิดว่า นางเกิด ณ ที่ไหน

(เทพธิดานั้นตอบว่า)

[๗๔๕] พระคุณเจ้าผู้เจริญ นางวิสาขามหาอุบาสิกาสหายของดิฉันนั้น

ได้สร้างมหาวิหารถวายสงฆ์ รู้แจ้งธรรม ได้ถวายทาน