ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถรคาถา-เถรีคาถา
ฉบับ มจร. · เล่ม ๒๖ · หน้า ๕๐๗ · ข้อ 1020 1021 1022 1023 1024 1025 1026
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

[๑๐๒๐] ขอเชิญดูอัตภาพที่สตรีใช้แก้วมณีและต่างหูแต่งให้วิจิตร

ซึ่งมีหนังหุ้มกระดูกไว้ภายใน งามพร้อมเสื้อผ้า

[๑๐๒๑] เท้าทั้งสองย้อมด้วยครั่งสด หน้าทาด้วยจุรณ

ก็สามารถทำคนเขลาให้ลุ่มหลง

แต่ไม่สามารถทำคนที่แสวงหาฝั่งคือนิพพานให้ลุ่มหลงได้

[๑๐๒๒] ผมที่ตบแต่งให้เป็นลอนดังกระดานหมากรุก

ตาทั้งสองที่หยอดด้วยยาหยอดตาก็สามารถทำคนเขลาให้ลุ่มหลง

แต่ไม่สามารถทำคนที่แสวงหาฝั่งคือนิพพานให้ลุ่มหลงได้

[๑๐๒๓] กายที่มีสภาพเปื่อยเน่าเป็นธรรมดาซึ่งตบแต่งแล้ว

เหมือนกล่องยาหยอดตาใหม่ ๆ ที่งดงาม

ก็สามารถทำคนเขลาให้ลุ่มหลง

แต่ไม่สามารถทำคนแสวงหาฝั่งคือนิพพานให้ลุ่มหลงได้

[๑๐๒๔] พระอานนทเถระผู้โคตมโคตร เป็นพหูสูต

กล่าวธรรมได้อย่างวิจิตร เป็นพุทธอุปัฏฐาก

ปลงภาระได้แล้ว พรากจากกิเลสที่ประกอบสัตว์ไว้

พอเอนกายลงนอน

[๑๐๒๕] สิ้นอาสวะ พรากจากกิเลสที่ประกอบสัตว์ไว้

ล่วงกิเลสเป็นเครื่องข้อง ดับกิเลสได้สนิท

ถึงฝั่งแห่งความเกิดและความตาย

ยังทรงร่างกาย ซึ่งมีในภพสุดท้ายอยู่

[๑๐๒๖] ธรรมทั้งหลายของพระพุทธเจ้า

ผู้ทรงเป็นเผ่าพันธุ์แห่งดวงอาทิตย์

ตั้งอยู่เฉพาะในบุรุษพิเศษใด

บุรุษพิเศษนั้น คือพระอานนทโคตมโคตร