[๓๕๖] ปุถุชนเหล่านั้นเป็นจำนวนมาก

ข้องอยู่แล้วด้วยเปือกตมคือกาม ไม่รู้ความจริงในโลก

ย่อมไม่รู้ซึ้งถึงที่สิ้นสุดความเกิดและความตาย

[๓๕๗] ผู้คนเป็นอันมากพากันเดินทางไปทุคติซึ่งมีกามเป็นเหตุทั้งนั้น

อันนำโรคมาให้แก่ตนทีเดียว

[๓๕๘] กามทั้งหลายเป็นเหตุให้เกิดศัตรู ให้เดือดร้อน

นำความเศร้าหมองมา เป็นเหยื่อในโลก

เป็นเครื่องจองจำ เกี่ยวเนื่องด้วยความตาย

[๓๕๙] กามทั้งหลายเป็นเหตุให้บ้า ให้บ่นเพ้อ ย่ำยีจิต

เพราะทำหมู่สัตว์ให้เศร้าหมอง

พึงเห็นว่า เหมือนลอบที่มารรีบดักไว้

[๓๖๐] กามทั้งหลาย มีโทษหาที่สุดไม่ได้ มีทุกข์มาก มีพิษมาก

มีความพอใจน้อย เป็นสนามรบ ทำกรรมฝ่ายกุศลให้เหือดแห้งลง

[๓๖๑] เรานั้นละความพินาศซึ่งมีกามเป็นเหตุเช่นนั้นได้แล้ว

จักไม่กลับมาหามันอีก เพราะว่าตั้งแต่บวชแล้ว

เรายินดีอย่างยิ่งในนิพพาน

[๓๖๒] หวังความเยือกเย็น จึงทำสงครามต่อกามทั้งหลาย

ยินดีแล้วในนิพพานเป็นที่สิ้นสังโยชน์

จักเป็นผู้ไม่ประมาทอยู่

[๓๖๓] เดินตามทางอริยมรรคมีองค์ ๘ ซึ่งเป็นทางสายตรง

ไม่เศร้าโศก ปราศจากกิเลสดุจธุลี เป็นทางปลอดโปร่ง

ซึ่งเป็นทางที่เหล่าท่านผู้แสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่พากันข้ามไปแล้ว

(พระผู้มีพระภาค ทรงแนะนำพระเถรีผู้บรรลุพระอรหัตตผลในวันที่ ๘ หลังจาก บวช ผู้นั่งเข้าฌานอยู่ที่โคนต้นไม้แห่งหนึ่ง แก่ภิกษุทั้งหลาย เมื่อจะทรงสรรเสริญ