ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถรคาถา-เถรีคาถา
ฉบับ มจร. · เล่ม ๒๖ · หน้า ๑๒๗ · ข้อ 1024 1025 1026 1027 1028 1029
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

[๑๐๒๔] เสียงรถ เสียงเครื่องประดับทั้งหลาย เสียงกีบเท้าม้า

เสียงม้าเสียดสีกัน และเสียงเทพผู้บันเทิงดังไพเราะ

คล้ายดนตรีของคนธรรพ์ในสวนจิตรลดา

[๑๐๒๕] เหล่าเทพอัปสรอยู่บนรถ

มีดวงตาอ่อนโยนคล้ายดวงตาลูกเนื้อทราย

มีขนตาดก มีใบหน้ายิ้มแย้ม พูดจาอ่อนหวาน

มีร่างกายคลุมด้วยข่ายแก้วไพฑูรย์ มีผิวเนียน

ซึ่งคนธรรพ์และเทวดาผู้สูงศักดิ์บูชาทุกเมื่อเป็นประจำ

[๑๐๒๖] เทพอัปสรเหล่านั้นมีรูปโฉมเย้ายวนน่ายินดี

ทรงพัสตราภรณ์สีแดงและสีเหลือง

มีดวงตากลมโต มีนัยน์ตางามน่ารักยิ่งนัก

เป็นผู้ดีมีสกุล มีเรือนร่างสวยงาม

ยิ้มแย้มแจ่มใส ยืนประนมมือเด่นอยู่บนรถ

[๑๐๒๗] เธอเหล่านั้นสวมใส่ทองต้นแขน ทรงพัสตราภรณ์งดงาม

มีเอวกลมกลึง ขาเรียวงาม ถันเต่งตึง นิ้วมือเรียวกลม

พักตร์ผุดผ่อง น่าชม ยืนประนมมือเด่นอยู่บนรถ

[๑๐๒๘] เทพอัปสรบางพวกมีช้องผมงาม ล้วนเป็นสาวแรกรุ่น

มีมวยผมแซมสลับด้วยแก้วทับทิมและพวงดอกไม้จัดแต่งไว้เรียบร้อย

มีประกายพรายพราว

เทพอัปสรเหล่านั้นมีกิริยาแช่มช้อย

มีใจชื่นชมต่อท่าน ยืนประนมมือเด่นอยู่บนรถ

[๑๐๒๙] บางพวกมีมาลัยแก้วประดับเทริด

และทับทรวงด้วยดอกปทุมและอุบล

ทรงเครื่องประดับ อบด้วยแก่นจันทน์

เทพอัปสรเหล่านั้นมีกิริยาแช่มช้อย