(พราหมณีกล่าวว่า)

[๓๒๖] นายสารถี ฉันฟังเรื่องพราหมณ์ได้บรรลุวิชชา ๓ แล้ว

ขอมอบรถม้าคันนี้และทรัพย์ ๑,๐๐๐ กหาปณะ

เป็นรางวัลตอบแทนเจ้าที่ให้ข่าวดี

(นายสารถีไม่ยอมรับ กลับกล่าวว่า)

[๓๒๗] ข้าแต่พราหมณี รถม้ากับทรัพย์ ๑,๐๐๐ กหาปณะ

จงเป็นของแม่เจ้าตามเดิมเถิด

ถึงตัวข้าพเจ้าก็จักบวชในสำนักของพระพุทธเจ้า

ผู้มีพระปัญญาอันประเสริฐ

(พราหมณีกล่าวกับสุนทรีธิดาว่า)

[๓๒๘] บิดาของลูก ละช้าง ม้า โค แก้วมณี แก้วกุณฑล

และเครื่องอุปกรณ์เรือนมากมายนี้

ออกบวชเสียแล้ว

ลูกสุนทรีลูกจงบริโภคโภคสมบัติทั้งหลาย

จงเป็นทายาทรับมรดกในตระกูล นะลูก

(สุนทรีฟังคำของมารดานั้นแล้ว เมื่อจะประกาศความที่ตนตั้งใจจะออกบวช จึงได้กล่าวภาษิตนี้ว่า)

[๓๒๙] บิดาของลูกกระทบกระเทือนใจ

เพราะความเศร้าโศกถึงลูกชาย

จึงละช้าง ม้า โค แก้วมณี แก้วกุณฑล

และอุปกรณ์เรือนที่น่ารื่นรมย์นี้ออกบวช

ถึงลูกก็กระทบกระเทือนใจ

เพราะความเศร้าโศกถึงพี่ชายมาก