ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถรคาถา-เถรีคาถา
ฉบับ มจร. · เล่ม ๒๖ · หน้า ๑๔๕ · ข้อ 1159 1160 1161 1162 1163 1164
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

๖. โคปาลวิมาน

ว่าด้วยวิมานที่เกิดขึ้นแก่คนเลี้ยงโคผู้ถวายขนมแด่ภิกษุ

(พระมหาโมคคัลลานเถระถามเทพบุตรตนหนึ่งว่า)

{๘๐}[๑๑๕๙] ภิกษุรูปหนึ่งเห็นเทวดาแล้ว สอบถามว่า

ท่านสวมเครื่องประดับข้อมือ มีบริวารยศ

รุ่งเรืองอยู่ในวิมานสูงซึ่งตั้งอยู่ชั่วกาลนาน

เหมือนจันทเทพบุตรรุ่งเรืองอยู่ในทิพยวิมาน

[๑๑๖๐] ท่านประดับแล้ว ทัดทรงดอกไม้ ทรงพัสตราภรณ์สวยงาม

ใส่ต่างหูงดงาม ตัดผมโกนหนวดเรียบร้อย

สวมเครื่องประดับข้อมือ มีบริวารยศ

รุ่งเรืองอยู่ในทิพยวิมานดังดวงจันทร์

[๑๑๖๑] อนึ่ง ทวยเทพพากันมาบรรเลงพิณทิพย์ดังไพเราะ

และเทพกัญญา ๖๔,๐๐๐ นางมีรูปงาม

ท่องเที่ยวไปมาอย่างสำราญในภพดาวดึงส์

มีสมบัติมากมาย เป็นผู้ชำนาญการ

พากันมาฟ้อนรำขับร้อง ให้ความบันเทิงใจอยู่

[๑๑๖๒] ท่านได้บรรลุเทวฤทธิ์ มีอานุภาพมาก

เมื่อท่านเกิดเป็นมนุษย์ได้ทำบุญอะไรไว้

เพราะบุญอะไรท่านจึงมีอานุภาพรุ่งเรือง

และมีรัศมีกายสว่างไสวไปทั่วทุกทิศอย่างนี้

[๑๑๖๓] เทพบุตรนั้นดีใจที่พระมหาโมคคัลลานเถระถาม

จึงตอบปัญหาผลกรรมไปตามที่พระเถระถามว่า

[๑๑๖๔] เมื่อข้าพเจ้าเกิดเป็นมนุษย์อยู่ในหมู่มนุษย์

รับจ้างเลี้ยงโคนมทั้งหลายของคนเหล่าอื่น

ต่อมามีสมณะมาหาข้าพเจ้า