ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถรคาถา-เถรีคาถา
ฉบับ มจร. · เล่ม ๒๖ · หน้า ๔๑๓ · ข้อ 424 425 426 427 428 429 430 431 432
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

[๔๒๔] เราเป็นคนโง่ ถูกอติมานะกำจัด มีใจกระด้างจัด ชูมานะดุจธง

จึงไม่สำคัญใคร ๆ ว่า เสมอกับตนและยิ่งกว่าตน

[๔๒๕] กระด้างเพราะมานะ ไม่เอื้อเฟื้อ จึงไม่ยอมกราบไหว้ใคร ๆ

แม้เป็นมารดา บิดา และแม้ผู้อื่นที่ควรเคารพ

[๔๒๖] เราได้พบพระศาสดาผู้ทรงแนะนำ

เลิศประเสริฐสูงสุดกว่าสารถีทั้งหลาย

ทรงรุ่งเรืองอยู่ดุจพระอาทิตย์ มีภิกษุสงฆ์แวดล้อม

[๔๒๗] จึงมีใจเลื่อมใส ละทิ้งมานะและความมัวเมาแล้ว

กราบไหว้พระศาสดาผู้สูงสุดกว่าสัตว์ทุกหมู่เหล่าด้วยเศียรเกล้า

[๔๒๘] ความถือตัวว่าดีกว่าเขา และความถือตัวว่าเลวกว่าเขา

เราละถอนได้เด็ดขาดแล้ว

อัสมิมานะเราก็ตัดขาดแล้ว

มานะทุกอย่างเราก็ทำลายเสียแล้ว

๑๐. สุมนเถรคาถา

ภาษิตของพระสุมนเถระ

(พระสุมนเถระได้กล่าว ๖ คาถาไว้ดังนี้ว่า)

{๓๕๖} [๔๒๙] เมื่อครั้งเราบวชใหม่ มีอายุได้ ๗ ขวบ โดยกำเนิด

ได้ข่มพญานาค ผู้มีฤทธิ์มากด้วยฤทธิ์

[๔๓๐] ได้ตักน้ำจากสระใหญ่อโนดาดมาถวายพระอุปัชฌาย์

พระศาสดาได้ทอดพระเนตรเห็นเราแล้ว ตรัสดังนี้ว่า

[๔๓๑] สารีบุตร เธอจงดูเด็กน้อยนี้ ผู้มีใจตั้งมั่นดีภายใน

กำลังถือหม้อน้ำมานี้

[๔๓๒] สามเณรของพระอนุรุทธะ มีวัตรน่าเลื่อมใส