[๓๑๗] ครั้งที่พระพุทธเจ้าซึ่งเป็นบุรุษผู้สูงสุด

ประทับอยู่ที่บัณฑุกัมพลศิลาอาสน์๑

ที่โคนต้นปาริฉัตตกพฤษ์ ณ ภพดาวดึงส์

[๓๑๘] เทวดาในหมื่นโลกธาตุพากันมานั่งประชุม

เฝ้าพระสัมมาสัมพุทธเจ้าซึ่งประทับอยู่บนยอดเขา

[๓๑๙] ไม่มีเทวดาตนไหนมีผิวพรรณงามรุ่งเรือง

ยิ่งกว่าพระสัมมาสัมพุทธเจ้า

พระสัมมาสัมพุทธเจ้าเท่านั้นงดงามรุ่งเรืองยิ่งกว่าเทวดาทั้งปวง

[๓๒๐] ครั้งนั้น อังกุรเทพบุตรนี้อยู่ในที่ไกล ๑๒ โยชน์

จากที่พระศาสดาประทับอยู่

ส่วนอินทกเทพบุตรนั่งในที่ใกล้พระสัมมาสัมพุทธเจ้า รุ่งเรืองยิ่งกว่า

[๓๒๑] พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทอดพระเนตรเห็น

อังกุรเทพบุตรและอินทกเทพบุตร

เมื่อจะทรงประกาศพระทักขิไณยบุคคล

จึงได้ตรัสพระพุทธพจน์นี้ว่า

[๓๒๒] อังกุรเทพบุตร ท่านให้มหาทานสิ้นกาลนาน

มาในสำนักของเรา ไฉนจึงนั่งอยู่ไกลนัก

[๓๒๓] อังกุรเทพบุตรผู้อันพระสัมมาสัมพุทธเจ้า

ผู้อบรมพระองค์เองทรงตักเตือนแล้ว

ได้กราบทูลดังนี้ว่า จะประสงค์อะไรด้วยทานของข้าพระองค์นั้น

ซึ่งว่างจากพระทักขิไณยบุคคล

[๓๒๔] อินทกเทพบุตรนี้ให้ทานนิดหน่อย

รุ่งเรืองยิ่งกว่าข้าพระองค์

ดังดวงจันทร์รุ่งเรืองยิ่งกว่าหมู่ดาว