ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถรคาถา-เถรีคาถา
ฉบับ มจร. · เล่ม ๒๖ · หน้า ๖ · ข้อ 27 28 29 30 31
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

[๒๗] ดิฉันมีอานุภาพรุ่งเรืองอย่างนี้

เพราะผลกรรมน้อยนิดของดิฉัน

ชาติก่อน ดิฉันเกิดเป็นมนุษย์

อยู่ในหมู่มนุษย์ในมนุษยโลก

[๒๘] ได้เห็นภิกษุผู้ปราศจากกิเลสประดุจธุลี

มีใจผ่องใสไม่มัวหมอง เลื่อมใสแล้ว

ได้ถวายตั่งแด่ท่านด้วยมือทั้งสองของตน

[๒๙] เพราะบุญนั้นผิวพรรณดิฉันจึงงามเช่นนี้

ผลอันพึงปรารถนาจึงสำเร็จแก่ดิฉันในวิมานนี้

และโภคะทั้งมวลล้วนน่าพอใจจึงเกิดขึ้นแก่ดิฉัน

[๓๐] ข้าแต่ภิกษุผู้มีอานุภาพมาก ดิฉันขอกราบเรียนว่า

เพราะบุญที่ได้ทำไว้สมัยเมื่อเกิดเป็นมนุษย์

ดิฉันจึงมีอานุภาพรุ่งเรือง

และมีรัศมีกายสว่างไสวไปทั่วทุกทิศอย่างนี้

จตุตถปีฐวิมานที่ ๔ จบ

๕. กุญชรวิมาน

ว่าด้วยวิมานที่มีช้างเป็นพาหนะ

(พระมหาโมคคัลลานเถระถามว่า)

{๕}[๓๑] เทพธิดาผู้มีดวงตางดงามคล้ายกลีบปทุม

ช้างพาหนะอันประเสริฐของเธอ

ประดับประดาด้วยแก้วนานาประการ

น่าพอใจ มีพลัง แคล่วคล่องว่องไว