๑๑. สุนิกขิตตวิมาน

ว่าด้วยวิมานที่เกิดขึ้นแก่อุบาสก

ผู้จัดดอกไม้ให้เป็นระเบียบอยู่หน้าสถูป

(พระมหาโมคคัลลานเถระถามเทพบุตรตนหนึ่งว่า)

{๘๕}[๑๒๘๒] วิมานมีเสาทำด้วยแก้วมณีนี้สูงมาก วัดโดยรอบได้ ๑๒ โยชน์

เป็นปราสาท ๗๐๐ ยอด ดูโอฬาร มีเสาประดิษฐ์ด้วยแก้วไพฑูรย์

มีพื้นปูลาดด้วยแผ่นทองคำสวยงาม

[๑๒๘๓] ท่านสถิต ดื่ม กินอยู่ในวิมานนั้น

มีทวยเทพพากันมาบรรเลงพิณทิพย์ดังไพเราะ

ในวิมานของท่านนี้มีเบญจกามคุณอันเป็นทิพรส

และเหล่าเทพนารีผู้ประดับด้วยอาภรณ์ทองคำฟ้อนรำอยู่

[๑๒๘๔] เพราะบุญอะไรท่านจึงมีผิวพรรณงามเช่นนี้

ผลอันพึงปรารถนาจึงสำเร็จแก่ท่านในวิมานนี้

และโภคะทั้งมวลล้วนน่าพอใจ จึงเกิดขึ้นแก่ท่าน

[๑๒๘๕] เทวดาผู้มีอานุภาพมาก อาตมาขอถามว่า

เมื่อท่านเกิดเป็นมนุษย์ได้ทำบุญอะไรไว้

เพราะบุญอะไรท่านจึงมีอานุภาพรุ่งเรือง

และมีรัศมีกายสว่างไสวไปทั่วทุกทิศอย่างนี้

[๑๒๘๖] เทพบุตรนั้นดีใจที่พระมหาโมคคัลลานเถระถาม

จึงตอบปัญหาผลกรรมไปตามที่พระเถระถามว่า

[๑๒๘๗] ข้าพเจ้าได้จัดดอกไม้ที่เขาวางไว้ไม่เรียบร้อยให้เรียบร้อย

แล้วได้วางไว้ที่พระสถูปของพระสุคต๑

จึงเป็นผู้มีฤทธิ์มาก มีอานุภาพมาก

พรั่งพร้อมด้วยกามคุณทิพย์