(อุปกาชีวกกล่าวว่า)

[๒๙๕] เราจะออกจากบ้านนาลา ใครจะอยู่ในบ้านนาลานี้ได้

เจ้าจะผูกเหล่าสมณะผู้เลี้ยงชีพโดยธรรมด้วยมารยาหญิงอยู่หรือ

(เรากล่าวว่า)

[๒๙๖] มาสิ ท่านกาฬะ กลับมาเถิด

เชิญบริโภคกามเหมือนแต่ก่อน

ดิฉันและพวกญาติยอมอยู่ในอำนาจของท่าน

(อุปกาชีวกกล่าวว่า)

[๒๙๗] จาปา เจ้ากล่าวคำอ่อนหวานเช่นใดแก่เรา

พึงเปล่งคำอ่อนหวานให้ยิ่งไปกว่านี้อีก ๔ เท่า

คำอ่อนหวานนั้นจะพึงเป็นคำจับใจบุรุษ

ผู้ยินดีในเธอเท่านั้นดอกนะ

(เรากล่าวว่า)

[๒๙๘] ท่านกาฬะ ดิฉันซึ่งสะสวย

มีเรือนร่างงามดังต้นคนทามีดอกบานสะพรั่งอยู่บนยอดเขา

ดังเครือทับทิมมีดอกบานแล้ว

ดังต้นแคฝอยมีดอกบานสะพรั่งภายในเกาะ

[๒๙๙] มีร่างกายลูบไล้ด้วยจุรณแก่นจันทน์

นุ่งห่มผ้าแคว้นกาสีมีค่ามาก

เพราะเหตุไร ท่านจึงละทิ้งไปเสียเล่า

(อุปกาชีวกกล่าวว่า)

[๓๐๐] เจ้าจะตามเบียดเบียนเราด้วยรูปที่ตกแต่ง

เหมือนอย่างพรานนกประสงค์จะตามเบียดเบียนนก