ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถรคาถา-เถรีคาถา
ฉบับ มจร. · เล่ม ๒๖ · หน้า ๒๑๐ · ข้อ 260 261 262 263 264 265
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

(พราหมณ์พ่อค้ากล่าวว่า)

[๒๖๐] บุคคลอาศัยนั่งหรือนอนที่ร่มเงาของต้นไม้ใด

แม้ลำต้นของต้นไม้นั้นก็พึงตัดได้ ถ้ามีความต้องการเช่นนั้น

(อังกุรพาณิชกล่าวว่า)

[๒๖๑] บุคคลอาศัยนั่งหรือนอนที่ร่มเงาของต้นไม้ใด

แม้แต่ใบของต้นไม้นั้นก็ไม่ควรทำลาย

เพราะผู้ประทุษร้ายมิตรเป็นคนเลวทราม

(พราหมณ์พ่อค้ากล่าวว่า)

[๒๖๒] บุคคลอาศัยนั่งหรือนอนที่ร่มเงาของต้นไม้ใด

แม้ต้นไม้นั้นพร้อมทั้งรากก็พึงถอนได้ ถ้ามีความต้องการเช่นนั้น

(อังกุรพาณิชกล่าวว่า)

[๒๖๓] ด้วยว่าบุรุษพักอยู่ในเรือนของบุคลใดเพียงหนึ่งคืน

หรือได้ข้าวน้ำในที่อยู่ของบุคคลใด ไม่ควรมีจิตคิดร้ายต่อบุคคลนั้น

ความเป็นผู้กตัญญูสัตบุรุษทั้งหลายสรรเสริญแล้ว

[๒๖๔] บุคคลพึงพักอยู่ในเรือนของบุคคลใดแม้เพียงหนึ่งคืน

ได้รับบำรุงด้วยข้าวและน้ำ ก็ไม่ควรมีจิตคิดร้ายต่อบุคคลนั้น

บุคคลผู้มีมืออันไม่เบียดเบียนย่อมทำให้บุคคล

ผู้ประทุษร้ายมิตรเดือดร้อน

[๒๖๕] บุคคลใดทำความดีไว้ในกาลก่อน

ภายหลังกลับเบียดเบียนบุพการีชนด้วยความชั่ว

บุคคลนั้นชื่อว่าเป็นคนอกตัญญู ย่อมไม่พบเห็นความเจริญ

บุคคลใดประทุษร้ายต่อคนผู้ไม่ประทุษร้าย

เป็นผู้บริสุทธิ์ ไม่มีกิเลสเครื่องยียวน

ความชั่วย่อมกลับมาถึงบุคคลนั้นซึ่งเป็นคนพาลแน่แท้