ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถรคาถา-เถรีคาถา
ฉบับ มจร. · เล่ม ๒๖ · หน้า ๔๗๙ · ข้อ 835 836 837 838 839 840
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

(มาณพทั้งหลายซึ่งเป็นอันเตวาสิก ๓๐๐ คน ได้กล่าวภาษิตนี้ว่า)

[๘๓๕] ถ้าท่านอาจารย์ผู้เจริญชอบใจคำสอน

ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้านี้

แม้พวกเราก็จะบวชในสำนัก

ของพระพุทธเจ้าผู้มีพระปัญญาประเสริฐ

(พระเสลเถระ ครั้งเป็นคฤหัสถ์ดีใจ ได้กราบทูลด้วยภาษิตว่า)

[๘๓๖] พราหมณ์ ๓๐๐ คนนี้ พากันประนมมือ ทูลขอบรรพชาว่า

ข้าแต่พระผู้มีพระภาค ข้าพระองค์ทั้งหลาย

จะประพฤติพรหมจรรย์ในสำนักของพระองค์

(พระผู้มีพระภาค ให้พราหมณ์ทั้งหมดบวชแล้ว ตรัสพระพุทธภาษิตว่า)

[๘๓๗] เสละ พรหมจรรย์เรากล่าวไว้ดีแล้ว

ผู้บรรลุจะเห็นได้เอง ให้ผลไม่จำกัดกาล

ในศาสนาที่มีการบรรพชาไม่ไร้ผล

เมื่อคนที่ไม่ประมาทหมั่นศึกษาอยู่

(พระเสลเถระเมื่อจะพยากรณ์พระอรหัต ได้กล่าวภาษิตเหล่านี้ว่า)

[๘๓๘] ข้าแต่พระผู้มีพระภาคผู้มีพระจักษุ

เพราะข้าพระองค์ทั้งหลายได้ถึงสรณคมน์นั้นในวันที่ ๘ แต่นี้ ฉะนั้น

ข้าพระองค์ทั้งหลายจึงได้ใช้เวลาฝึกอินทรีย์

ในพระศาสนาของพระองค์มาเป็นเวลา ๗ วัน

[๘๓๙] พระองค์ทรงเป็นสัพพัญญูพุทธเจ้า

เป็นศาสดา เป็นจอมปราชญ์ ทรงครอบงำมารได้

ทรงตัดอนุสัยกิเลสได้ ทรงข้ามห้วงน้ำใหญ่คือสงสารได้แล้ว

จึงทรงยังหมู่สัตว์นี้ให้ข้ามได้ด้วย

[๘๔๐] พระองค์ทรงล่วงอุปธิกิเลสได้พ้น ทำลายอาสวะแล้ว

ไม่มีความยึดมั่น ละความหวาดกลัวภัยได้