ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถรคาถา-เถรีคาถา
ฉบับ มจร. · เล่ม ๒๖ · หน้า ๑๒๘ · ข้อ 1030 1031 1032 1033 1034 1035 1036
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

[๑๐๓๐] เทพอัปสรเหล่านั้นประดับพวงมาลัย

และทับทรวงด้วยดอกปทุมและดอกอุบล

ทรงเครื่องประดับ อบด้วยแก่นจันทน์

ถึงพวกนางก็มีกิริยาแช่มช้อย

มีใจชื่นชมต่อท่าน ยืนประนมมือเด่นอยู่บนรถ

[๑๐๓๑] บางพวกสว่างไสวไปทั่วทั้งสิบทิศด้วยเครื่องประดับคอ มือ เท้า

และศีรษะ เหมือนพระอาทิตย์ในสารทกาลกำลังอุทัย

[๑๐๓๒] ดอกไม้และเครื่องประดับที่แขนทั้งสองต้องลมก็ไหวพริ้ว

เปล่งเสียงกังวานไพเราะจับใจ อันวิญญูชนทุกคนควรฟัง

[๑๐๓๓] ท่านผู้เป็นจอมเทพ เสียงรถ ช้าง ม้า และดนตรีทั้งหลาย

ซึ่งอยู่สองข้างพื้นอุทยานทำให้ท่านบันเทิงใจ

ดุจพิณทั้งหลายมีรางและคันถือที่ประกอบไว้เรียบร้อยแล้ว

[๑๐๓๔] เมื่อพิณมีเสียงไพเราะจับใจจำนวนมากเหล่านี้

ที่เทพอัปสรทั้งหลายบรรเลงอย่างซาบซึ้งตรึงใจยิ่งอยู่

เหล่านางอัปสรเทพกัญญา ผู้ล้วนชำนาญศิลป์

ต่างพากันร่ายรำอยู่บนดอกปทุมทั้งหลาย

[๑๐๓๕] ในเวลาที่มีการขับร้อง การประโคม และการฟ้อนเหล่านี้

ประสานกลมกลืนเป็นอันเดียวกัน

เทพอัปสรพวกหนึ่งฟ้อนรำอยู่บนรถของท่านนี้

อีกพวกหนึ่งทางด้านนี้เปล่งรัศมีสว่างไสวทั้งสองด้าน

[๑๐๓๖] ท่านนั้นผู้อันหมู่เทพดุริยางค์ปลุกเร้าให้เกิดปีติโสมนัส

อันทวยเทพทั้งหลายบูชาอยู่

บันเทิงใจอยู่ ดังพระอินทร์ผู้ทรงวชิราวุธ

ในเมื่อพิณมีเสียงไพเราะจับใจจำนวนมากเหล่านี้