ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถรคาถา-เถรีคาถา
ฉบับ มจร. · เล่ม ๒๖ · หน้า ๖๐๑ · ข้อ 276 277 278 279 280 281 282
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

[๒๗๖] สมณะทั้งหลาย กำจัดมูลราก๑ทั้ง ๓ ของบาป

ทำแต่งานสะอาด จึงละบาปได้ทั้งหมด

เพราะเหตุนั้น เหล่าสมณะจึงเป็นที่รักของลูก

[๒๗๗] กายกรรมของสมณะเหล่านั้นสะอาด

วจีกรรมก็สะอาด มโนกรรมก็สะอาด

เพราะเหตุนั้นเหล่าสมณะจึงเป็นที่รักของลูก

[๒๗๘] สมณะเหล่านั้น ไร้มลทินดุจสังข์และมุกดาที่ขัดดีแล้ว

สะอาดทั้งภายในและภายนอก บริบูรณ์ด้วยธรรมฝ่ายขาว

เพราะเหตุนั้น เหล่าสมณะจึงเป็นที่รักของลูก

[๒๗๙] สมณะเหล่านั้นเป็นพหูสูต ทรงธรรม

เป็นพระอริยะ เป็นอยู่โดยธรรม แสดงเหตุและผล

เพราะเหตุนั้น เหล่าสมณะจึงเป็นที่รักของลูก

[๒๘๐] สมณะเหล่านั้นเป็นพหูสูต ทรงธรรม

เป็นพระอริยะ เป็นอยู่โดยธรรม มีจิตมีอารมณ์เดียว๒ มีสติ

เพราะเหตุนั้น เหล่าสมณะจึงเป็นที่รักของลูก

[๒๘๑] สมณะเหล่านั้นอยู่ป่าห่างไกลผู้คน มีสติ

พูดด้วยปัญญา ไม่ฟุ้งซ่าน รู้ที่สุดทุกข์

เพราะเหตุนั้น เหล่าสมณะจึงเป็นที่รักของลูก

[๒๘๒] สมณะเหล่านั้น หลีกออกจากหมู่บ้านใดไป

ไม่เหลียวแลอย่างกังวลในหมู่บ้านนั้น

ไปอย่างไม่มีเยื่อใยเลย

เพราะเหตุนั้น เหล่าสมณะจึงเป็นที่รักของลูก