ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถรคาถา-เถรีคาถา
ฉบับ มจร. · เล่ม ๒๖ · หน้า ๒๒๙ · ข้อ 387 388 389 390 391
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

๓. จูฬวรรค

หมวดเล็ก

๑. อภิชชมานเปตวัตถุ

เรื่องเปรตผู้เดินทวนกระแสน้ำอันไหลไม่ขาดสาย

(โกลิยมหาอำมาตย์ของพระเจ้าพิมพิสาร ถามเปรตตนหนึ่งว่า)

{๑๑๑}[๓๘๗] ท่านเปลือยกาย เหมือนกับเปรตครึ่งท่อน

ทัดทรงดอกไม้ ตกแต่งร่างกาย

เดินอยู่ในที่นี้ ซึ่งมีน้ำในแม่น้ำคงคาไหลไม่ขาดสาย

ท่านจักไปไหนนะเปรต ท่านอยู่ประจำที่ไหน

(พระสังคีติกาจารย์กล่าวคาถาเหล่านี้ว่า)

[๓๘๘] เปรตนั้นกล่าวว่า ข้าพเจ้าจักไปยังบ้านจุนทัฏฐิละ

ซึ่งอยู่ในระหว่างวาสภคามกับกรุงพาราณสี

[๓๘๙] อนึ่งมหาอำมาตย์ซึ่งปรากฏชื่อว่า โกลิยะ เห็นเปรตนั้นแล้ว

จึงได้ให้ข้าวสัตตุ๑และผ้าสีเหลืองคู่หนึ่งแก่เปรต

[๓๙๐] เมื่อเรือหยุด ได้สั่งให้สิ่งของเหล่านั้นแก่อุบาสกผู้เป็นช่างกัลบก

ผ้านุ่งผ้าห่มก็ปรากฏแก่เปรตทันที

ในขณะที่มหาอำมาตย์ได้ให้ผ้าคู่หนึ่งแก่อุบาสกซึ่งเป็นช่างกัลบก

[๓๙๑] ลำดับนั้น เปรตนั้นนุ่งห่มผ้าเรียบร้อย

ทัดทรงดอกไม้ ตกแต่งร่างกายอย่างสวยงาม

ทักษิณาย่อมสำเร็จแก่เปรตผู้ดำรงอยู่ในฐานะ๒

เพราะฉะนั้นผู้มีปัญญาพึงให้ทานบ่อย ๆ เพื่ออนุเคราะห์เปรตทั้งหลาย