[๒๓๗] ความหวงแหนทรัพย์เป็นความพินาศ

ความพินาศก็คือความหวงแหนทรัพย์

ได้ยินว่า เปรตทั้งหลายก็รู้ว่าความหวงแหนทรัพย์เป็นความพินาศ

[๒๓๘] เมื่อชาติก่อน ข้าพเจ้าหวงแหนทรัพย์

เมื่อทรัพย์มีอยู่เป็นจำนวนมากก็ไม่ได้ให้ทาน

เมื่อไทยธรรมมีอยู่ก็ไม่ได้ทำที่พึ่งแก่ตน

ข้าพเจ้านั้นได้รับผลกรรมของตน จึงเดือดร้อนในภายหลัง

[๒๓๙] พ้นจาก ๔ เดือนไปแล้ว ข้าพเจ้าจักตาย

จักตกนรกอันเร่าร้อนแสนสาหัส

[๒๔๐] นรกนั้นมี ๔ เหลี่ยม มีประตู ๔ ด้าน

กรรมสร้างจำแนกไว้เป็นส่วน ๆ

ล้อมรอบด้วยกำแพงเหล็ก ครอบไว้ด้วยแผ่นเหล็ก

[๒๔๑] พื้นนรกนั้นล้วนเป็นเหล็กแดงลุกเป็นเปลวเพลิง

ประกอบด้วยความร้อน แผ่ไปรอบตลอดร้อยโยชน์อยู่ตลอดกาล

[๒๔๒] ข้าพเจ้าจักต้องเสวยทุกขเวทนาในมหานรกนั้นยาวนาน

ด้วยว่าการเสวยทุกข์เช่นนี้เป็นผลกรรมชั่ว

เพราะฉะนั้นข้าพเจ้าจึงเศร้าโศกอย่างหนัก

[๒๔๓] ด้วยเหตุนี้ ข้าพเจ้าขอเตือนท่านทั้งหลาย

ขอความเจริญจงมีแก่ท่านทั้งหลายผู้มาประชุมกันในที่นี้

พวกท่านอย่าได้ทำกรรมชั่วทั้งในที่แจ้งหรือที่ลับ

[๒๔๔] ถ้าพวกท่านจักทำกรรมชั่วนั้นหรือกำลังทำอยู่

แม้พวกท่านจะเหาะหนีไปก็ไม่พ้นจากทุกข์ได้

[๒๔๕] ขอท่านทั้งหลายจงเกื้อกูลมารดา จงเกื้อกูลบิดา

ประพฤติอ่อนน้อมต่อท่านผู้ใหญ่ในสกุล

เป็นผู้เกื้อกูลสมณะ เกื้อกูลพราหมณ์

ด้วยการปฏิบัติอย่างนี้ ท่านทั้งหลายจักไปสู่สวรรค์