ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถรคาถา-เถรีคาถา
ฉบับ มจร. · เล่ม ๒๖ · หน้า ๘๒ · ข้อ 707 708 709 710 711
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

[๗๐๗] เทพธิดาผู้มีอานุภาพมาก เธอได้บรรลุเทวฤทธิ์

เมื่อเธอเกิดเป็นมนุษย์ได้ทำบุญอะไรไว้

เพราะบุญอะไร เธอจึงมีอานุภาพรุ่งเรือง

และมีรัศมีกายสว่างไสวไปทั่วทุกทิศอย่างนี้

(เทพธิดาตอบว่า)

[๗๐๘] ดิฉันได้เข้าไปเฝ้าพระพุทธเจ้าที่กรุงพาราณสี

ได้ถวายผ้าคู่หนึ่งแด่พระองค์

ถวายอภิวาทพระยุคลบาทแล้วนั่งอยู่บนพื้นดิน

มีจิตยินดีได้ทำอัญชลีแด่พระองค์แล้ว

[๗๐๙] อนึ่ง พระพุทธเจ้าทรงมีพระฉวีวรรณดุจทองคำธรรมชาติ

ได้ทรงแสดงทุกขสัจและสมุทัยสัจว่าเป็นสภาวะไม่เที่ยง

และทรงแสดงทุกขนิโรธสัจและมัคคสัจ

ว่าเป็นสภาวะอันปัจจัยอะไร ๆ ปรุงแต่งไม่ได้แล้วแก่ดิฉัน

เพราะฉะนั้น ดิฉันจึงได้รู้แจ้งชัดอริยสัจ ๔

[๗๑๐] ดิฉันถึงแก่กรรมตั้งแต่อายุยังน้อย

เคลื่อนจากอัตภาพนั้นแล้ว

บังเกิดในหมู่เทพชั้นดาวดึงส์ มีบริวารยศ

เป็นปชาบดีองค์หนึ่งของท้าวสักกะ

มีนามว่ายสุตตรา ปรากฏไปทั่วทุกทิศ

นาควิมานที่ ๓ จบ

๔.อโลมวิมาน

ว่าด้วยวิมานที่เกิดขึ้นแก่นางอโลมาผู้ถวายขนมกุมาสแห้ง

(พระมหาโมคคัลลานเถระถามเทพธิดาองค์หนึ่งว่า)

{๔๒}[๗๑๑] เทพธิดา เธอมีผิวพรรณงามยิ่งนัก