[๒๐๐] ข้าพเจ้านั้นมีใจเบิกบาน มีจิตเลื่อมใส

ได้ทำอัญชลีกรรมแด่พระตถาคต

ข้าพเจ้าครั้นทำกุศลกรรมนั้นแล้ว

ได้เกิดร่วมกับหมู่เทพชั้นดาวดึงส์

(พราหมณ์กล่าวว่า)

[๒๐๑] น่าอัศจรรย์จริง ไม่เคยมีมาแล้วหนอ

อัญชลีกรรมมีผลเป็นได้ถึงเช่นนี้

แม้ข้าพเจ้าก็มีใจเบิกบาน มีจิตเลื่อมใส

จึงขอถึงพระพุทธเจ้าเป็นที่พึ่งที่ระลึกในวันนี้นี่เอง

(มาณพกล่าวว่า)

[๒๐๒] ท่านจงมีจิตเลื่อมใส

ถึงพระพุทธเจ้า พระธรรม และพระสงฆ์

เป็นที่พึ่งที่ระลึกในวันนี้นี่แหละ

อนึ่ง ท่านจงสมาทานสิกขาบท ๕ อย่าให้ขาดและด่างพร้อย

[๒๐๓] คือ จงรีบงดเว้นจากการฆ่าสัตว์

เว้นขาดจากการถือเอาสิ่งของที่เจ้าของมิได้ให้ในโลก

ยินดีเฉพาะภรรยาของตน

อย่ากล่าวเท็จ อย่าดื่มน้ำเมา

(พราหมณ์กล่าวว่า)

[๒๐๔] เทวดาผู้น่าบูชา ท่านเป็นผู้มุ่งประโยชน์เกื้อกูลแก่ข้าพเจ้า

ข้าพเจ้าจะทำตามคำของท่าน

ท่านเป็นอาจารย์ของข้าพเจ้า

[๒๐๕] ข้าพเจ้าขอถึงพระพุทธเจ้า

ซึ่งเป็นผู้ประเสริฐกว่าเทวดาและมนุษย์