ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถรคาถา-เถรีคาถา
ฉบับ มจร. · เล่ม ๒๖ · หน้า ๒๗๔ · ข้อ 646 647 648 649
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

[๖๔๖] เขาเป็นคนซื่อตรง ไม่คดโกง

ไม่โอ้อวด ไม่เจ้าเล่ห์ ไม่พูดมีเลศนัย

เขาทำแต่กรรมดี

ตั้งอยู่ในธรรมเช่นนี้ จะพึงได้รับทุกข์อย่างไรเล่า

[๖๔๗] เพราะอุบาสกนั้นเป็นเหตุ ข้าพเจ้าจึงได้ปรากฏตัว

พ่อค้าทั้งหลาย เพราะฉะนั้น ท่านทั้งหลายจงเห็นธรรมเถิด

เพราะเว้นอุบาสกนั้นเสียแล้ว

ท่านทั้งหลายจะสับสน

เหมือนคนตาบอดหลงเข้าไปในป่าเป็นเถ้าถ่านไป

การทอดทิ้งผู้อื่นเป็นการง่ายสำหรับคนทั่วไป

(แต่เป็นการยากสำหรับสัตบุรุษ)

คบหาสัตบุรุษจึงนำความสุขมาให้อย่างแท้จริง

(พวกพ่อค้าถามว่า)

[๖๔๘] อุบาสกคนนั้นคือใคร และทำงานอะไร

เขาชื่ออะไร และโคตรอะไร

ข้าแต่เทวดา แม้ข้าพเจ้าทั้งหลาย

ก็ต้องการจะเห็นอุบาสกนั้นที่ท่านมาที่นี้

เพื่อช่วยเหลืออุบาสกที่ท่านชอบ เป็นคนโชคดี

(เทพบุตรตอบว่า)

[๖๔๙] ผู้ที่เป็นกัลบกมีชื่อว่าสัมภวะ

อาศัยการตัดผมเลี้ยงชีพ

เป็นคนรับใช้ของพวกท่าน

ท่านทั้งหลายจงรู้ว่าเป็นอุบาสก

ท่านทั้งหลายอย่าดูหมิ่นเขา