ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถรคาถา-เถรีคาถา
ฉบับ มจร. · เล่ม ๒๖ · หน้า ๔๙ · ข้อ 305 306 307 308 309
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

[๓๐๕] ผลบุญดังกล่าวมานี้มิใช่เล็กน้อย

บุญที่ดิฉันได้ถวายอ้อยมีอานุภาพมาก

ดิฉันจึงมีท้าวสักกะจอมเทพคุ้มครอง

มีทวยเทพชั้นไตรทศรักษา ดังท้าวสหัสนัยน์ในนันทวัน

[๓๐๖] พระคุณเจ้าผู้เจริญ ดิฉันเข้าไปหาพระคุณเจ้า

ผู้อนุเคราะห์ซึ่งมีปัญญา แล้วกราบไหว้และถามถึงความไม่มีโรค

จากนั้นก็มีจิตเลื่อมใส เกิดปีติสุดประมาณ

จึงได้ถวายท่อนอ้อยแด่พระคุณเจ้า

อุจฉุทายิกาวิมานที่ ๒ จบ

๓. ปัลลังกวิมาน

ว่าด้วยวิมานที่มีบัลลังก์สวยงามเกิดแก่หญิงผู้ประพฤติธรรม

(พระมหาโมคคัลลานเถระถามเทพธิดานั้นด้วยคาถาว่า)

{๓๑}[๓๐๗] เทพธิดาผู้มีอานุภาพมาก เธอแสดงฤทธิ์ต่างๆ ได้หลายรูปแบบ

อยู่บนบัลลังก์วิมานอันเลอเลิศ น่านอน โอ่โถง

วิจิตรด้วยแก้วมณีและทองคำ เรี่ยรายด้วยดอกไม้

[๓๐๘] อนึ่ง รอบข้างเธอมีเทพอัปสรเหล่านี้ฟ้อนรำขับร้องให้บันเทิงใจ

อยู่เสมอ

เทพธิดาผู้มีอานุภาพมาก เมื่อเธอเกิดเป็นมนุษย์

ได้ทำบุญอะไรไว้ จึงได้สำเร็จเป็นเทพธิดาผู้มีฤทธิ์

เพราะบุญอะไร เธอจึงมีอานุภาพรุ่งเรือง

และมีรัศมีกายสว่างไสวไปทั่วทุกทิศอย่างนี้

(เทพธิดาตอบว่า)

[๓๐๙] เมื่อดิฉันเกิดเป็นมนุษย์อยู่ในหมู่มนุษย์

เป็นลูกสะใภ้ในตระกูลที่มั่งคั่งตระกูลหนึ่ง

มีนิสัยไม่มักโกรธ ปฏิบัติตามคำสั่งของสามีเสมอ