๑๓. ปฐมสุณิสาวิมาน

ว่าด้วยวิมานที่เกิดขึ้นแก่หญิงสะใภ้ เรื่องที่ ๑

(พระมหาโมคคัลลานเถระถามว่า)

{๑๓}[๑๐๘] เทพธิดา เธอมีผิวพรรณงามยิ่งนัก

เปล่งรัศมีสว่างไสวไปทั่วทุกทิศอยู่ ดุจดาวประกายพรึก

[๑๐๙] เพราะบุญอะไรผิวพรรณเธอจึงงามเช่นนี้

ผลอันพึงปรารถนาจึงสำเร็จแก่เธอในวิมานนี้

และโภคะทั้งมวลล้วนน่าพอใจจึงเกิดขึ้นแก่เธอ

[๑๑๐] เทพธิดาผู้มีอานุภาพมาก อาตมาขอถามว่า

เมื่อเธอเกิดเป็นมนุษย์ได้ทำบุญอะไรไว้

เพราะบุญอะไรเธอจึงมีอานุภาพรุ่งเรือง

และมีรัศมีกายสว่างไสวไปทั่วทุกทิศอย่างนี้

[๑๑๑] เทพธิดานั้นดีใจที่พระมหาโมคคัลลานเถระถาม

จึงตอบปัญหาผลกรรมตามที่พระเถระถามว่า

[๑๑๒] เมื่อดิฉันเกิดเป็นมนุษย์อยู่ในหมู่มนุษย์

เป็นสะใภ้(อยู่)ในเรือนพ่อผัว

[๑๑๓] ได้เห็นภิกษุผู้ปราศจากกิเลสประดุจธุลี

มีใจผ่องใส ไม่มัวหมอง เลื่อมใสแล้ว

ได้ถวายขนมแด่ท่านด้วยมือทั้งสองของตน

ครั้นแบ่งขนมครึ่งหนึ่งถวายแล้ว

ดิฉันจึงมาบันเทิงใจอยู่ในสวนนันทวัน๑

[๑๑๔] เพราะบุญนั้นผิวพรรณดิฉันจึงงามเช่นนี้

ผลอันพึงปรารถนาจึงสำเร็จแก่ดิฉันในวิมานนี้

และโภคะทั้งมวลล้วนน่าพอใจจึงเกิดขึ้นแก่ดิฉัน