ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถรคาถา-เถรีคาถา
ฉบับ มจร. · เล่ม ๒๖ · หน้า ๖๓๓ · ข้อ 476 477 478 479 480 481 482
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

[๔๗๖] ผู้ใดรู้แจ้งคำสอนของพระศาสดาอย่างนี้แล้ว

พึงยอมรับการทิ่มแทง ด้วยอาการอย่างนั้นยังประเสริฐกว่า

เพราะสังสารวัฎของคนเหล่านั้น

ซึ่งถูกชราพยาธิและมรณะเบียดเบียนบ่อย ๆ ยาวนาน

[๔๗๗] ในจำพวกเทวดา มนุษย์ กำเนิดสัตว์ดิรัจฉาน

หมู่อสุรกาย เปรต และสัตว์นรก

การทำร้ายกันยังปรากฏอยู่หาประมาณมิได้

[๔๗๘] สำหรับสัตว์ที่เศร้าหมองอยู่ในอบาย

ยังมีการทำร้ายกันอยู่มากในนรก

แม้ในเทวดาทั้งหลายก็ช่วยไม่ได้

สุขอื่นนอกจากสุขคือนิพพานไม่มีเลย

[๔๗๙] ชนเหล่าใดขวนขวายในพระธรรมวินัยของพระทศพล

มีความขวนขวายน้อย พากเพียรเพื่อละชาติและมรณะ

ชนเหล่านั้นย่อมถึงนิพพาน

[๔๘๐] ทูลกระหม่อมพ่อ เพคะ วันนี้แหละลูกจักออกบวช

โภคทรัพย์ทั้งหลายที่ไม่มีแก่นสารจะมีประโยชน์อะไร

ลูกเบื่อหน่ายกามทั้งหลายแล้ว

ทำให้เสมอด้วยรากสุนัข ทำให้เหมือนตาลยอดด้วน”

[๔๘๑] เจ้าหญิงสุเมธานั้นกำลังกราบทูลพระชนกอยู่อย่างนี้

พระเจ้าอนิกรัตผู้ได้รับพระราชทานพระนางสุเมธานั้น

มีข้าราชบริพารหนุ่มแวดล้อมแล้ว

ก็เสด็จมาเพื่อเข้าสู่วิวาห์เมื่อเวลากระชั้นชิด

[๔๘๒] ภายหลัง เจ้าหญิงสุเมธาทราบว่าพระเจ้าอนิกรัตเสด็จมา

จึงใช้พระขรรค์ตัดพระเกศาอันดำขลับที่รวบไว้ อ่อนสลวย