ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถรคาถา-เถรีคาถา
ฉบับ มจร. · เล่ม ๒๖ · หน้า ๖๒๓ · ข้อ 408 409 410 411 412 413 414 415 416
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

[๔๐๘] ภายหลังพวกคนสนิทของดิฉัน

ที่มีตระกูลสูงมาจากเมืองสาเกต

ขอดิฉันว่า เศรษฐีมีรัตนะมากขอดิฉัน

บิดาได้ให้ดิฉันเป็นสะใภ้ของเศรษฐีนั้น

[๔๐๙] ดิฉันต้องเข้าไปทำความนอบน้อมพ่อผัวและแม่ผัวทุกเช้าเย็น

ต้องกราบเท้าด้วยเศียรเกล้า ตามที่ถูกสั่งสอนมา

[๔๑๐] พี่สาวน้องสาว พี่ชายน้องชาย

หรือบ่าวไพร่ของสามีดิฉันไม่ว่าคนใด

ดิฉันเห็นแล้วแม้ครั้งเดียว ก็หวาดกลัวต้องให้ที่นั่งเขา

[๔๑๑] ดิฉันต้องรับรองเขาด้วยข้าว น้ำ ของเคี้ยว

และสิ่งของที่จัดเตรียมไว้ในที่ที่เขาเข้าไปนั้น

นำเข้าไปให้ และต้องให้ของที่สมควรแก่เขา

[๔๑๒] ดิฉันลุกขึ้นตามเวลา เข้าไปยังเรือนสามี

ล้างมือและเท้าที่ใกล้ประตู ประนมมือเข้าไปหาสามี

[๔๑๓] ต้องจัดหาหวี เครื่องผัดหน้า ยาหยอดตา

และกระจก แต่งตัวให้สามีเอง เสมอเหมือนหญิงรับใช้

[๔๑๔] หุงข้าวต้มแกงเอง ล้างภาชนะเองทั้งนั้น

ปรนนิบัติสามี เสมือนมารดาปรนนิบัติบุตรน้อยคนเดียว

[๔๑๕] จงรักภักดี ทำหน้าที่ครบถ้วน

เลิกถือเนื้อถือตัว ขยันไม่เกียจคร้าน

มีศีลอย่างนี้ สามีก็ยังเกลียด

[๔๑๖] สามีนั้น บอกมารดาและบิดาว่า

ลูกจักลาไปละ ลูกไม่ขออยู่ร่วมกับอิสิทาสี