[๗๓๑] ถ้าดิฉันนั้นจากที่นี้ไป ได้เกิดเป็นมนุษย์แล้ว

จักรู้ความประสงค์ของผู้ขอ สมบูรณ์ด้วยศีล

จักสร้างกุศลให้มากด้วยการให้ทาน

การประพฤติธรรมสม่ำเสมอ

การสำรวม และการฝึกอินทรีย์

[๗๓๒] ดิฉันจักปลูกสวนไม้ดอกไม้ผล

จักตัดทางเข้าไปในสถานที่ที่เดินลำบาก

ขุดบ่อน้ำ และตั้งน้ำดื่มไว้ด้วยใจที่ผ่องแผ้ว

[๗๓๓] จักเข้าจำอุโบสถศีลซึ่งประกอบด้วยองค์ ๘

ทุกวันขึ้น ๑๔ ค่ำ ๑๕ ค่ำ และ ๘ ค่ำแห่งปักษ์

ตลอดวันปาฏิหาริยปักษ์

[๗๓๔] ดิฉันผู้สำรวมระวังในศีลตลอดเวลา

และจักไม่ละเลยในการให้ทาน

เพราะผลกรรมนี้ ดิฉันได้เห็นเองแล้ว

(พระสังคีติกาจารย์กล่าวไว้ว่า)

[๗๓๕] นายนิรยบาลทั้งหลายช่วยกันจับนางเรวดี

ที่กำลังพร่ำเพ้อ ดิ้นรนไปมาอยู่อย่างนี้

ให้เท้าชี้หัวดิ่งลงไปในนรกอันน่ากลัว

(นางเรวดีได้กล่าวคาถาสุดท้ายอีกว่า)

[๗๓๖] ชาติก่อน ฉันเป็นคนตระหนี่

ด่าว่าสมณพราหมณ์

และลวงสามีด้วยเรื่องไม่จริง

จึงหมกไหม้ในนรกที่น่ากลัว