เตรสกนิบาต

๑๓. เตรสกนิบาต

๑. โสณโกฬิวิสเถรคาถา

(พระโสณโกฬิวิสเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ว่า)

{๓๘๐} [๖๓๒] ผู้ใดเป็นคหบดีที่ยิ่งใหญ่

เป็นผู้เยี่ยมที่สุดในธรรมทั้งหลาย ได้ถึงที่สุดทุกข์

[๖๓๓] ภิกษุพึงตัดสังโยชน์เบื้องต่ำ ๕ พึงละสังโยชน์เบื้องสูง ๕

ภิกษุผู้ล่วงธรรมเป็นเครื่องข้องได้ทั้ง ๕

[๖๓๔] สำหรับภิกษุผู้ประมาท มีใจพองเหมือนต้นอ้อ

[๖๓๕] ภิกษุเหล่านี้ละทิ้งกิจที่ควรทำ มาทำแต่กิจที่ไม่ควรทำ

[๖๓๖] ส่วนภิกษุเหล่าใดปรารภกายคตาสติด้วยดีเป็นนิตย์

ภิกษุเหล่านั้นมักกระทำกิจที่ควรทำเป็นนิตย์ ไม่ทำกิจที่ไม่ควรทำ

อาสวะของพวกเธอผู้มีสติสัมปชัญญะ ย่อมถึงความสิ้นไป

[๖๓๗] เมื่อพระศาสดาตรัสบอกทางตรงไว้แล้ว เธอทั้งหลายจงดำเนิน

ไปเถิด อย่าหยุดเสีย กุลบุตรผู้หวังประโยชน์

แบบตัวอักษร