[๖๒๑] เราถูกคนทั้งหลายเกลียดชัง ดูหมิ่น ข่มขู่

ได้ถ่อมตน ไหว้หมู่ชนเป็นอันมาก

[๖๒๒] ต่อมา เราได้พบพระสัมมาสัมพุทธเจ้า

ทรงมีความเพียรมากซึ่งมีภิกษุสงฆ์แวดล้อม

กำลังเสด็จเข้าไปยังพระนครอันอุดมของชาวมคธ

[๖๒๓] จึงวางหาบลงแล้ว

เข้าไปถวายบังคมพระองค์ซึ่งเป็นบุคคลผู้สูงสุด

ได้ประทับยืนอยู่เพื่ออนุเคราะห์เรา

[๖๒๔] ครั้งนั้น เราได้ถวายบังคมพระยุคลบาทพระศาสดา

แล้วยืนอยู่ ณ ที่สมควร

จึงได้ทูลขอบรรพชากับพระองค์ผู้สูงสุดกว่าสรรพสัตว์

[๖๒๕] ลำดับนั้น พระศาสดาผู้ทรงมีพระกรุณา

อนุเคราะห์สัตว์โลกทั้งมวล ได้ตรัสกับเราว่า

เธอเป็นภิกษุมาเถิด

พระวาจานั้นได้เป็นการอุปสมบทของเรา

[๖๒๖] เรานั้นอยู่ในป่าแต่ผู้เดียว ไม่เกียจคร้าน

ได้ทำตามพระโอวาทพระศาสดาผู้ชนะมารทรงสั่งสอนเรามา

[๖๒๗] ในราตรีปฐมยาม เราระลึกชาติก่อนได้

ในมัชฌิมยาม ได้ชำระทิพยจักษุให้สะอาดแล้ว

ในปัจฉิมยาม ได้ทำลายกองแห่งความมืดคืออวิชชาแล้ว

[๖๒๘] ต่อเมื่อราตรีสิ้นไป

ดวงอาทิตย์ขึ้นไปจนตก

พระอินทร์และท้าวมหาพรหมพากันมาประณมอัญชลี