ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถรคาถา-เถรีคาถา
ฉบับ มจร. · เล่ม ๒๖ · หน้า ๔๘ · ข้อ 299 300 301 302 303 304
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

(เทพธิดาตอบว่า)

[๒๙๙] พระคุณเจ้าผู้เจริญ เมื่อไม่นานมานี้ พระเถระรูปหนึ่ง

เข้ามาบิณฑบาตยังเรือนของดิฉันในหมู่บ้านนี้แหละ

จากนั้นดิฉันมีจิตเลื่อมใส เกิดปีติสุดประมาณ

จึงได้ถวายท่อนอ้อยแด่ท่าน

[๓๐๐] แต่ต่อมาภายหลัง แม่ผัวซักถามดิฉันว่า

แม่ตัวดี แกเอาอ้อยไปทิ้งไว้ที่ไหนล่ะ

ดิฉันจึงตอบว่า ไม่ได้ทิ้งและก็ไม่ได้กิน

แต่ดิฉันได้ถวายแด่ภิกษุผู้สงบระงับไปแล้ว

[๓๐๑] ทันใดนั้น แม่ผัวได้ด่าดิฉันว่า

นี่แกหรือฉันเป็นใหญ่กันแน่

ว่าแล้วก็คว้าตั่งฟาดดิฉัน

ดิฉันตายจากมนุษยโลกนั้นแล้วก็มาเกิดเป็นเทพธิดา

[๓๐๒] ดิฉันทำกุศลกรรมนั้นไว้เท่านี้

ตนเองจึงได้มาเสวยผลกรรมที่นำความสุขมาให้

ได้รับการบำเรอบันเทิงใจอยู่

ด้วยกามคุณ ๕ ร่วมกับหมู่เทพ

[๓๐๓] ดิฉันทำกุศลกรรมนั้นไว้เท่านี้

ตนเองจึงได้มาเสวยผลกรรมที่นำความสุขมาให้

มีท้าวสักกะจอมเทพคุ้มครอง มีทวยเทพชั้นไตรทศรักษา

เพียบพร้อมอยู่ด้วยกามคุณ ๕

[๓๐๔] ผลบุญดังกล่าวมานี้มิใช่เล็กน้อย

บุญที่ดิฉันได้ถวายอ้อยให้ผลมาก

ดิฉันจึงได้รับการบำเรอ บันเทิงใจอยู่