ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถรคาถา-เถรีคาถา
ฉบับ มจร. · เล่ม ๒๖ · หน้า ๕๗๓ · ข้อ 106 107 108 109 110 111
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

[๑๐๖] ขันธ์ ๕ ที่เรากำหนดรู้แล้ว

มีรากอันขาดแล้ว คงอยู่

สิ่งที่ยังคงอยู่ ก็คงมีอยู่ในกายที่คร่ำคร่า เลวทราม

บัดนี้ไม่มีความเกิดอีก

๙. ภัททากุณฑลเกสาเถรีคาถา

ภาษิตของพระภัททากุณฑลเกสาเถรี

(พระภัททากุณฑลเกสาเถรีได้กล่าวภาษิตเหล่านี้ว่า)

{๔๔๗} [๑๐๗] เมื่อก่อนเราถอนผม อมขี้ฟัน

มีผ้าผืนเดียว เที่ยวไป

สำคัญในสิ่งที่ไม่มีโทษว่ามีโทษ

และเห็นในสิ่งที่มีโทษว่าไม่มีโทษ

[๑๐๘] เราจากที่พักกลางวันบนภูเขาคิชกูฏ

ได้เห็นพระพุทธเจ้าผู้ปราศจากกิเลส

แวดล้อมด้วยหมู่ภิกษุ

[๑๐๙] จึงคุกเข่าถวายบังคม ทำอัญชลีเบื้องพระพักตร์

พระองค์ได้ตรัสว่า มาเถิด ภัททา

พระดำรัสนั้น ทำให้เราได้อุปสมบทแล้ว

[๑๑๐] เมื่อก่อน เราบริโภคก้อนข้าวของชาวแว่นแคว้นอย่างเป็นหนี้

จาริกไปทั่วแคว้นอังคะ มคธ วัชชี กาสี และโกศล

ตั้งแต่พบพระศาสดา เราบริโภคก้อนข้าวของชาวแว่นแคว้นอย่าง

ไม่เป็นหนี้มา ๕๐ ปีแล้ว

[๑๑๑] ก็อุบาสกที่ได้ถวายจีวรแก่เราผู้ชื่อว่าภัททา

ซึ่งพ้นจากกิเลสที่ร้อยรัดทุกอย่าง

หัวข้อ (สรุปโดย AI) เถรีคาถา ปัญจกนิบาต ตอนต้น
เข้าสู่ระบบเพื่อบันทึกความคืบหน้า