ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถรคาถา-เถรีคาถา
ฉบับ มจร. · เล่ม ๒๖ · หน้า ๖๑๓ · ข้อ 349 350 351 352 353 354 355
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

[๓๔๙] อาสวะทั้งหลาย ย่อมไม่สิ้นไปเพราะเงินและทอง

กามทั้งหลาย เป็นศัตรู เป็นผู้ฆ่า

เป็นข้าศึก เป็นดังลูกศรเสียบไว้

[๓๕๐] ท่านทั้งหลายเป็นญาติก็เหมือนเป็นศัตรู

เพราะเหตุไร จึงชักจูงเราไว้ในกามทั้งหลาย

ท่านทั้งหลายจงรู้เถิดว่า

เราบวชศีรษะโล้นครองผ้าสังฆาฏิแล้ว

[๓๕๑] ก้อนข้าวที่จะพึงลุกขึ้นยืนรับ การเที่ยวแสวงหา

การนุ่งห่มผ้าบังสุกุล

และบริขารเครื่องอาศัยของนักบวชผู้ไม่มีเรือน

นี่แหละเป็นของเหมาะสมสำหรับเรา

[๓๕๒] กามทั้งหลายทั้งที่เป็นของทิพย์ และที่เป็นของมนุษย์

เหล่าท่านผู้แสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่คลายเสียแล้ว

ท่านเหล่านั้น น้อมไปแล้วในฐานะอันปลอดโปร่ง

บรรลุสุขอันไม่หวั่นไหวแล้ว

[๓๕๓] เราอย่าร่วมด้วยกามทั้งหลายซึ่งช่วยอะไรไม่ได้เลย

กามทั้งหลายเป็นศัตรู เป็นผู้ฆ่า

อุปมาด้วยกองไฟ นำแต่ทุกข์มาให้

[๓๕๔] กามนั่น เป็นสภาวะที่เบียดเบียน มีภัย

เป็นไปกับด้วยความคับแค้น

เป็นเสี้ยนหนาม และกามนั้น มีสภาวะหมกมุ่น

ไม่เรียบร้อย เป็นเหตุลุ่มหลงมาก

[๓๕๕] เป็นเหตุขัดข้อง และเป็นสิ่งที่น่าสะพรึงกลัว

กามทั้งหลาย เปรียบด้วยงูพิษ