(เทพบุตรตอบว่า)

[๑๐๑๑] พระคุณเจ้าผู้เจริญ ชาติก่อนข้าพเจ้าเป็นราชโอรสนามว่าสุชาตะ

และพระคุณเจ้าได้อนุเคราะห์ให้ข้าพเจ้าได้ตั้งอยู่ในความสำรวม

[๑๐๑๒] อนึ่ง พระคุณเจ้ารู้ว่าข้าพเจ้าจะสิ้นอายุ

ได้มอบพระบรมสารีริกธาตุของพระศาสดาด้วยกล่าวว่า

สุชาตราชโอรส พระองค์จงทรงบูชาพระบรมสารีริกธาตุนี้

การบูชานั้นจักเป็นประโยชน์แก่พระองค์เอง

[๑๐๑๓] ข้าพเจ้าได้ขวนขวายบูชาพระบรมสารีริกธาตุนั้น

ด้วยของหอมและดอกไม้ทั้งหลาย

ครั้นละร่างมนุษย์แล้วได้เกิดในสวนนันทวัน

[๑๐๑๔] มีเหล่านางอัปสรฟ้อนรำขับร้องห้อมล้อมรื่นรมย์อยู่

ในสวนนันทวันอย่างงามเลิศ น่ารื่นรมย์

ขวักไขว่ไปด้วยฝูงนกนานาชนิด

จูฬรถวิมานที่ ๑๓ จบ

๑๔. มหารถวิมาน

ว่าด้วยวิมานที่รถทิพย์คันใหญ่เป็นพาหนะเกิดขึ้นแก่คนเลี้ยงโค

(พระมหาโมคคัลานเถระถามเทพบุตรตนหนึ่งว่า)

{๖๔}[๑๐๑๕] ท่านขึ้นรถเทียมด้วยม้า ๑,๐๐๐ ตัวเป็นพาหนะ

งามวิจิตรอเนกประการ รุ่งเรืองเหมือนกับท้าววาสวปุรินททะ๑

ผู้เป็นจอมเทพซึ่งกำลังเสด็จไปใกล้พื้นที่อุทยานโดยลำดับ

[๑๐๑๖] แคร่รถทั้งสองข้างของท่านก็ล้วนแล้วด้วยทองคำ

ประกอบไม้เท้าแขนสองข้าง