[๕๒๖] เมื่อใด ภิกษุมีความสุข

กำจัดกิเลสที่เป็นมลทินที่ตรึงใจและความโศกได้

ไม่มีกลอนประตูคืออวิชชา ไม่มีป่าคือตัณหา

ปราศจากลูกศรคือกิเลส

ทั้งทำอาสวะให้สิ้นไปได้หมด เข้าฌานอยู่

เมื่อนั้น ย่อมไม่ได้ความยินดีที่ประเสริฐ

ยิ่งกว่าความยินดีในฌานนั้น

นวกนิบาต จบ

รวมเรื่องพระเถระที่มีในนิบาตนี้ คือ

๑. พระภูตเถระที่เห็นธรรมโดยถ่องแท้

เป็นดุจนอแรดรูปเดียว