ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถรคาถา-เถรีคาถา
ฉบับ มจร. · เล่ม ๒๖ · หน้า ๓๐๙ · ข้อ 16 17 18
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

๖. เพลัฏฐสีสเถรคาถา

ภาษิตของพระเพลัฏฐสีสเถระ

ทราบว่า ท่านพระเพลัฏฐสีสเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า

{๑๕๓}[๑๖] โคอาชาไนย เจริญเต็มที่เทียมไถแล้ว

ย่อมลากไถไปได้โดยไม่ลำบาก ฉันใด

เราเมื่อได้ความสุข ปราศจากอามิส๑เจือปนแล้ว

วันคืนทั้งหลาย ย่อมผ่านพ้นเราไปโดยไม่ยาก ฉันนั้น

๗. ทาสกเถรคาถา

ภาษิตของพระทาสกเถระ

ทราบว่า ท่านพระทาสกเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า

{๑๕๔}[๑๗] เมื่อใด บุคคลผู้ถูกความง่วงเหงาครอบงำบริโภคมาก

ชอบแต่นอนกลิ้งเกลือกไปมา

เมื่อนั้น เขาย่อมมีปัญญาเฉื่อยชา ชอบเข้าห้องเป็นอาจิณ

เหมือนสุกรอ้วนที่เขาขุนด้วยเศษอาหาร (นอนกลิ้งเกลือกไปมา)

๘. สิงคาลเถรคาถา

ภาษิตของพระสิงคาลเถระ

ทราบว่า ท่านพระสิงคาลเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า

{๑๕๕}[๑๘] ภิกษุอยู่ในป่าเภสกฬาวัน พิจารณาแผ่นดินคืออัตภาพนี้

ด้วยเข้าใจว่า เป็นกระดูกล้วน เป็นอารมณ์

ย่อมชื่อว่าเป็นทายาทของพระพุทธเจ้า

เราเข้าใจว่า ท่านรูปนั้นเห็นจะละกามราคะได้เร็วพลันแน่แท้