ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถรคาถา-เถรีคาถา
ฉบับ มจร. · เล่ม ๒๖ · หน้า ๖๓๐ · ข้อ 455 456 457 458 459 460 461
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

[๔๕๕] พวกคนเขลาเหล่านั้นมีปัญญาทราม ไม่มีความคิด

ยินดีแล้วในทุกข์และเหตุให้เกิดทุกข์

ไม่รู้สัจธรรม ๔ ที่พระอริยะแสดงอยู่ จึงรู้อริยสัจไม่ได้

[๔๕๖] ทูลกระหม่อมแม่เจ้าขา คนเขลาเหล่าใดเมื่อไม่รู้สัจจะทั้งหลาย

ที่พระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐทรงแสดงไว้แล้ว ยังชื่นชมภพ พอใจเกิด

ในหมู่เทพ คนเขลาเหล่านั้นมีอยู่เป็นจำนวนมากในโลกนี้

[๔๕๗] ความเกิดในหมู่เทพในภพที่ไม่เที่ยง เป็นสภาวะที่ไม่ยั่งยืน

พวกคนเขลาย่อมไม่สะดุ้งกลัวต่อการที่จะต้องเกิดบ่อย ๆ

[๔๕๘] สัตว์ทั้งหลายย่อมได้อบาย ๔ กันง่าย

ส่วนคติ ๒ ได้กันลำบาก

เหล่าสัตว์ที่เข้าถึงอบาย ในนรกไม่มีการบวชนะเพคะ

[๔๕๙] ขอพระชนกพระชนนีทั้ง ๒ พระองค์

ทรงอนุญาตให้ลูกบวชในพระธรรมวินัยของพระทศพลเถิดเพคะ

ลูกจักขวนขวายน้อย พากเพียรเพื่อละชาติและมรณะ

[๔๖๐] กายที่มีโทษคือกายที่ไร้สาระซึ่งพวกคนเขลาชื่นชมนักหนา

จะมีประโยชน์อะไรในภพ

ขอทั้ง ๒ พระองค์ทรงอนุญาตเถิด

ลูกจักบวชเพื่อดับภวตัณหา๑

[๔๖๑] ความอุบัติขึ้นแห่งพระพุทธเจ้าทั้งหลายลูกได้แล้ว

อักขณะ๒ลูกก็เว้นแล้ว

ขณะลูกก็ได้แล้ว

ลูกจะไม่พึงทำลายศีลและพรหมจรรย์ตลอดชีวิต”