ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถรคาถา-เถรีคาถา
ฉบับ มจร. · เล่ม ๒๖ · หน้า ๓๑ · ข้อ 172 173 174 175 176 177
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

[๑๗๒] ผู้ปรารถนาจะสถิตอยู่ร่วมกับเทพชั้นดาวดึงส์เหล่านั้น

ควรทำกุศลไว้ให้มาก

เพราะว่าเหล่าชนผู้ได้ทำบุญไว้แล้วย่อมพรั่งพร้อมด้วยโภคสมบัติ

บันเทิงอยู่ในสวรรค์

ทาสีวิมานที่ ๑ จบ

๒. ลขุมาวิมาน

ว่าด้วยวิมานที่เกิดขึ้นแก่นางลขุมาอุบาสิกา

(พระมหาโมคคัลลานเถระถามว่า)

{๑๙}[๑๗๓] เทพธิดา เธอมีผิวพรรณงามยิ่งนัก

เปล่งรัศมีสว่างไสวไปทั่วทุกทิศอยู่ ดุจดาวประกายพรึก

[๑๗๔] เพราะบุญอะไรผิวพรรณเธอจึงงามเช่นนี้

ผลอันพึงปรารถนาจึงสำเร็จแก่เธอในวิมานนี้

และโภคะทั้งมวลล้วนน่าพอใจจึงเกิดขึ้นแก่เธอ

[๑๗๕] เทพธิดาผู้มีอานุภาพมาก อาตมาขอถามว่า

เมื่อเธอเกิดเป็นมนุษย์ได้ทำบุญอะไรไว้

เพราะบุญอะไรเธอจึงมีอานุภาพรุ่งเรือง

และมีรัศมีกายสว่างไสวไปทั่วทุกทิศอย่างนี้

[๑๗๖] เทพธิดานั้นดีใจที่พระมหาโมคคัลลานเถระถาม

จึงตอบปัญหาผลกรรมไปตามที่พระเถระถามว่า

[๑๗๗] (เมื่อดิฉันเกิดเป็นมนุษย์ เป็นชาวเมืองพาราณสี

บ้านของดิฉันตั้งอยู่ใกล้ทางออก)

ออกจากประตูเกวัฏฏทวาร๑ไป ก็เป็นหมู่บ้านของดิฉัน

พระสาวกทั้งหลายผู้แสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่

เที่ยวบิณฑบาตอยู่ในหมู่บ้านนั้น