“Padumuttaro nāma jino, sabbadhammāna pāragū; Udito ajaṭākāse, ravīva saradambare. Vacanābhāya bodheti, veneyyapadumāni so; Kilesapaṅkaṁ soseti, matiraṁsīhi nāyako. Titthiyānaṁ yase hanti, khajjotābhā yathā ravi; Saccatthābhaṁ pakāseti, ratanaṁva divākaro. Guṇānaṁ āyatibhūto, ratanānaṁva sāgaro; Pajjunnoriva bhūtāni, dhammameghena vassati. Akkhadasso tadā āsiṁ, nagare haṁsasavhaye; Upecca dhammamassosiṁ, jalajuttamanāmino. Ovādakassa bhikkhūnaṁ, sāvakassa katāvino; Guṇaṁ pakāsayantassa, tappayantassa me manaṁ. Sutvā patīto sumano, nimantetvā tathāgataṁ; Sasissaṁ bhojayitvāna, taṁ ṭhānamabhipatthayiṁ. Tadā haṁsasamabhāgo, haṁsadundubhinissano; ‘Passathetaṁ mahāmattaṁ, vinicchayavisāradaṁ. Patitaṁ pādamūle me, samuggatatanūruhaṁ; Jīmūtavaṇṇaṁ pīṇaṁsaṁ, pasannanayanānanaṁ.