Tena kammāvasesena, pañca jātisatānihaṁ; Manusso kulajo hutvā, jātiyā lakkhaṇaṅkito. Pañca jātisatāneva, kuṭṭharogasamappito; Mahādukkhaṁ anubhaviṁ, tassa kammassa vāhasā. Imasmiṁ bhaddake kappe, upariṭṭhaṁ yasassinaṁ; Piṇḍapātena tappesiṁ, pasannamānaso ahaṁ. Tena kammavisesena, cetanāpaṇidhīhi ca; Jahitvā mānusaṁ dehaṁ, tāvatiṁsamagacchahaṁ. Pacchime bhave sampatte, ajāyiṁ khattiye kule; Pituno accayenāhaṁ, mahārajjasamappito. Kuṭṭharogādhibhūtohaṁ, na ratiṁ na sukhaṁ labhe; Moghaṁ rajjaṁ sukhaṁ yasmā, mogharājā tato ahaṁ. Kāyassa dosaṁ disvāna, pabbajiṁ anagāriyaṁ; Bāvarissa dijaggassa, sissattaṁ ajjhupāgamiṁ. Mahatā parivārena, upecca naranāyakaṁ; Apucchiṁ nipuṇaṁ pañhaṁ, taṁ vīraṁ vādisūdanaṁ. ‘Ayaṁ loko paro loko, brahmaloko sadevako; Diṭṭhiṁ no nābhijānāmi, gotamassa yasassino. Evābhikkantadassāviṁ, atthi pañhena āgamaṁ; Kathaṁ lokaṁ avekkhantaṁ, maccurājā na passati’.