Tadāhaṁ parisaṁ gantvā, sutvā sugatabhāsitaṁ; Sotāpattiphalaṁ pattā, pabbajiṁ anagāriyaṁ. Na cireneva kālena, buddhadassanalālasā; Anussatiṁ taṁ bhāvetvā, arahattamapāpuṇiṁ. Dassanatthāya buddhassa, sabbadā ca vajāmahaṁ; Atittāyeva passāmi, rūpaṁ nayananandanaṁ. Sabbapāramisambhūtaṁ, lakkhīnilayanaṁ varaṁ; Rūpaṁ sabbasubhākiṇṇaṁ, atittā viharāmahaṁ. Jino tasmiṁ guṇe tuṭṭho, etadagge ṭhapesi maṁ; ‘Siṅgālakassa yā mātā, aggā saddhādhimuttikā’. Iddhīsu ca vasī homi, dibbāya sotadhātuyā; Cetopariyañāṇassa, vasī homi mahāmuni. Pubbenivāsaṁ jānāmi, dibbacakkhu visodhitaṁ; Sabbāsavā parikkhīṇā, natthi dāni punabbhavo. Atthadhammaniruttīsu, paṭibhāne tatheva ca; Ñāṇaṁ mama mahāvīra, uppannaṁ tava santike. Kilesā jhāpitā mayhaṁ, …pe… viharāmi anāsavā. Svāgataṁ vata me āsi, …pe… kataṁ buddhassa sāsanaṁ.