‘Vesikāva anācārā’, jinasāsanadūsikā; Evaṁ akkosayitvāna, tena pāpena kammunā. Dāruṇaṁ nirayaṁ gantvā, mahādukkhasamappitā; Tato cutā manussesu, upapannā tapassinī. Dasajātisahassāni, gaṇikattamakārayiṁ; Tamhā pāpā na muccissaṁ, bhutvā duṭṭhavisaṁ yathā. Brahmacariyamasevissaṁ, kassape jinasāsane; Tena kammavipākena, ajāyiṁ tidase pure. Pacchime bhave sampatte, ahosiṁ opapātikā; Ambasākhantare jātā, ambapālīti tenahaṁ. Parivutā pāṇakoṭīhi, pabbajiṁ jinasāsane; Pattāhaṁ acalaṁ ṭhānaṁ, dhītā buddhassa orasā. Iddhīsu ca vasī homi, sotadhātuvisuddhiyā; Cetopariyañāṇassa, vasī homi mahāmuni. Pubbenivāsaṁ jānāmi, dibbacakkhu visodhitaṁ; Sabbāsavā parikkhīṇā, natthi dāni punabbhavo. Atthadhammaniruttīsu, paṭibhāne tatheva ca; Ñāṇaṁ me vimalaṁ suddhaṁ, buddhaseṭṭhassa vāhasā. Kilesā jhāpitā mayhaṁ, …pe… viharāmi anāsavā.