Samaṇī samaṇaguttā ca, bhikkhunī bhikkhudāyikā; Dhammā ceva sudhammā ca, sattamī saṅghadāyikā. Ahaṁ uppalavaṇṇā ca, paṭācārā ca kuṇḍalā; Kisāgotamī dhammadinnā, visākhā hoti sattamī. Kadāci so narādicco, dhammaṁ desesi abbhutaṁ; Mahānidānasuttantaṁ, sutvā taṁ pariyāpuṇiṁ. Tehi kammehi sukatehi, cetanāpaṇidhīhi ca; Jahitvā mānusaṁ dehaṁ, tāvatiṁsamagacchahaṁ. Pacchime ca bhave dāni, sākalāya puruttame; Rañño maddassa dhītāmhi, manāpā dayitā piyā. Saha me jātamattamhi, khemaṁ tamhi pure ahu; Tato khemāti nāmaṁ me, guṇato upapajjatha. Yadāhaṁ yobbanaṁ pattā, rūpalāvaññabhūsitā; Tadā adāsi maṁ tāto, bimbisārassa rājino. Tassāhaṁ suppiyā āsiṁ, rūpake lāyane ratā; Rūpānaṁ dosavādīti, na upesiṁ mahādayaṁ. Bimbisāro tadā rājā, mamānuggahabuddhiyā; Vaṇṇayitvā veḷuvanaṁ, gāyake gāpayī mamaṁ. Rammaṁ veḷuvanaṁ yena, na diṭṭhaṁ sugatālayaṁ; Na tena nandanaṁ diṭṭhaṁ, iti maññāmase mayaṁ.