“Padumuttaro nāma jino, sabbadhammāna pāragū; Ito satasahassamhi, kappe uppajji nāyako. Tadāhu haṁsavatiyaṁ, videho nāma nāmato; Seṭṭhī pahūtaratano, tassa jāyā ahosahaṁ. Kadāci so narādiccaṁ, Upecca saparijjano; Dhammamassosi buddhassa, Sabbadukkhabhayappahaṁ. Sāvakaṁ dhutavādānaṁ, aggaṁ kittesi nāyako; Sutvā sattāhikaṁ dānaṁ, datvā buddhassa tādino. Nipacca sirasā pāde, taṁ ṭhānamabhipatthayiṁ; Sa hāsayanto parisaṁ, tadā hi narapuṅgavo. Seṭṭhino anukampāya, imā gāthā abhāsatha; ‘Lacchase patthitaṁ ṭhānaṁ, nibbuto hohi puttaka. Satasahassito kappe, okkākakulasambhavo; Gotamo nāma gottena, satthā loke bhavissati. Tassa dhammesu dāyādo, oraso dhammanimmito; Kassapo nāma gottena, hessati satthu sāvako’. Taṁ sutvā mudito hutvā, yāvajīvaṁ tadā jinaṁ; Mettacitto paricari, paccayehi vināyakaṁ.