“Akkhante nāma khantabbaṁ, kiṁ bhave guṇabhūsane; Kimuttaraṁ te vakkhāmi, nibbānāya vajantiyā. Suddhe anūne mama bhikkhusaṅghe, Lokā ito nissarituṁ khamante; Pabhātakāle byasanaṅgatānaṁ, Disvāna niyyātiva candalekhā”. Tadetarā bhikkhuniyo jinaggaṁ, Tārāva candānugatā sumeruṁ; Padakkhiṇaṁ kacca nipacca pāde, Ṭhitā mukhantaṁ samudikkhamānā. “Na tittipubbaṁ tava dassanena, Cakkhuṁ na sotaṁ tava bhāsitena; Cittaṁ mamaṁ kevalamekameva, Pappuyya taṁ dhammarasena titti. Nadato parisāyaṁ te, vāditabbapahārino; Ye te dakkhanti vadanaṁ, dhaññā te narapuṅgava. Dīghaṅgulī tambanakhe, subhe āyatapaṇhike; Ye pāde paṇamissanti, tepi dhaññā guṇandhara. Madhurāni pahaṭṭhāni, dosagghāni hitāni ca; Ye te vākyāni suyyanti, tepi dhaññā naruttama.