Pānadhiṁ sukataṁ gayha, addhānaṁ paṭipajjahaṁ; Tatthaddasāsiṁ sambuddhaṁ, pattikaṁ cārudassanaṁ. Sakaṁ cittaṁ pasādetvā, nīharitvāna pānadhiṁ; Pādamūle ṭhapetvāna, idaṁ vacanamabraviṁ. ‘Abhirūha mahāvīra, sugatinda vināyaka; Ito phalaṁ labhissāmi, so me attho samijjhatu’. Anomadassī bhagavā, lokajeṭṭho narāsabho; Pānadhiṁ abhirūhitvā, idaṁ vacanamabravi. ‘Yo pānadhiṁ me adāsi, pasanno sehi pāṇibhi; Tamahaṁ kittayissāmi, suṇātha mama bhāsato’. Buddhassa giramaññāya, sabbe devā samāgatā; Udaggacittā sumanā, vedajātā katañjalī. ‘Pānadhīnaṁ padānena, sukhitoyaṁ bhavissati; Pañcapaññāsakkhattuñca, devarajjaṁ karissati. Sahassakkhattuṁ rājā ca, cakkavattī bhavissati; Padesarajjaṁ vipulaṁ, gaṇanāto asaṅkhiyaṁ. Aparimeyye ito kappe, okkākakulasambhavo; Gotamo nāma gottena, satthā loke bhavissati. Tassa dhammesu dāyādo, oraso dhammanimmito; Sabbāsave pariññāya, nibbāyissatināsavo.