Tasmā saddhañca sīlañca, pasādaṁ dhammadassanaṁ; Anuyuñjetha medhāvī, saraṁ buddhāna sāsanaṁ’. Taṁ sutvāhaṁ pamuditā, apucchiṁ paṇidhiṁ mama; Tadā anomo amito, byākarittha vināyako; ‘Buddhe pasannā kalyāṇī, lacchase taṁ supatthitaṁ. Satasahassito kappe, okkākakulasambhavo; Gotamo nāma gottena, satthā loke bhavissati. Tassa dhammesu dāyādā, orasā dhammanimmitā; Siṅgālakassa mātāti, hessati satthu sāvikā’. Taṁ sutvā muditā hutvā, yāvajīvaṁ tadā jinaṁ; Mettacittā paricariṁ, paṭipattīhi nāyakaṁ. Tena kammena sukatena, cetanāpaṇidhīhi ca; Jahitvā mānusaṁ dehaṁ, tāvatiṁsamagacchahaṁ. Pacchime ca bhave dāni, giribbajapuruttame; Jātā seṭṭhikule phīte, mahāratanasañcaye. Putto siṅgālako nāma, mamāsi vipathe rato; Diṭṭhigahanapakkhando, disāpūjanatapparo. Nānādisā namassantaṁ, piṇḍāya nagaraṁ vajaṁ; Taṁ disvā ovadī buddho, magge ṭhatvā vināyako. Tassa desayato dhammaṁ, panādo vimhayo ahu; Dvekoṭinaranārīnaṁ, dhammābhisamayo ahu.