Devabhūto manusso vā, sukhito tassa kammuno; Vāhasā saṁsaritvāna, sampattimanubhomahaṁ. Puna kassapavīrassa, atthamentamhi sāsane; Āruyha selasikharaṁ, yuñjitvā jinasāsanaṁ. Visuddhasīlo sappañño, jinasāsanakārako; Tato cutā pañca janā, devalokaṁ agamhase. Tatohaṁ bāhiyo jāto, bhārukacche puruttame; Tato nāvāya pakkhando, sāgaraṁ appasiddhiyaṁ. Tato nāvā abhijjittha, gantvāna katipāhakaṁ; Tadā bhīsanake ghore, patito makarākare. Tadāhaṁ vāyamitvāna, santaritvā mahodadhiṁ; Suppārapaṭṭanavaraṁ, sampatto mandavedhito. Dārucīraṁ nivāsetvā, gāmaṁ piṇḍāya pāvisiṁ; Tadāha so jano tuṭṭho, ‘arahāyamidhāgato. Imaṁ annena pānena, vatthena sayanena ca; Bhesajjena ca sakkatvā, hessāma sukhitā mayaṁ’. Paccayānaṁ tadā lābhī, tehi sakkatapūjito; Arahāhanti saṅkappaṁ, uppādesiṁ ayoniso. Tato me cittamaññāya, codayī pubbadevatā; ‘Na tvaṁ upāyamaggaññū, kuto tvaṁ arahā bhave’.