“Nagare haṁsavatiyā, cārikī āsahaṁ tadā; Ārāmena ca ārāmaṁ, carāmi kusalatthikā. Kāḷapakkhamhi divase, addasaṁ bodhimuttamaṁ; Tattha cittaṁ pasādetvā, bodhimūle nisīdahaṁ. Garucittaṁ upaṭṭhetvā, sire katvāna añjaliṁ; Somanassaṁ pavedetvā, evaṁ cintesi tāvade. ‘Yadi buddho amitaguṇo, asamappaṭipuggalo; Dassetu pāṭihīraṁ me, bodhi obhāsatu ayaṁ’. Saha āvajjite mayhaṁ, bodhi pajjali tāvade; Sabbasoṇṇamayā āsi, disā sabbā virocati. Sattarattindivaṁ tattha, bodhimūle nisīdahaṁ; Sattame divase patte, dīpapūjaṁ akāsahaṁ. Āsanaṁ parivāretvā, pañca dīpāni pajjaluṁ; Yāva udeti sūriyo, dīpā me pajjaluṁ tadā. Tena kammena sukatena, cetanāpaṇidhīhi ca; Jahitvā mānusaṁ dehaṁ, tāvatiṁsamagacchahaṁ. Tattha me sukataṁ byamhaṁ, pañcadīpāti vuccati; Saṭṭhiyojanamubbedhaṁ, tiṁsayojanavitthataṁ.