ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๒-พุทธวงศ์-จริยาปิฎก
บาลีโรมัน (มหาสังคีติ) · เล่ม ๓๓ · หน้า ๔๒๒
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

Kiṁ me ekena tiṇṇena, purisena thāmadassinā; Sabbaññutaṁ pāpuṇitvā, santāressaṁ sadevakaṁ. Iminā me adhikārena, katena purisuttame; Sabbaññutaṁ pāpuṇitvā, tāremi janataṁ bahuṁ. Saṁsārasotaṁ chinditvā, viddhaṁsetvā tayo bhave; Dhammanāvaṁ samāruyha, santāressaṁ sadevakaṁ. Manussattaṁ liṅgasampatti, hetu satthāradassanaṁ; Pabbajjā guṇasampatti, adhikāro ca chandatā; Aṭṭhadhammasamodhānā, abhinīhāro samijjhati’. Dīpaṅkaro lokavidū, āhutīnaṁ paṭiggaho; Ussīsake maṁ ṭhatvāna, idaṁ vacanamabravi. ‘Passatha imaṁ tāpasaṁ, jaṭilaṁ uggatāpanaṁ; Aparimeyyito kappe, buddho loke bhavissati. Ahu kapilavhayā rammā, nikkhamitvā tathāgato; Padhānaṁ padahitvāna, katvā dukkarakārikaṁ. Ajapālarukkhamūlasmiṁ, nisīditvā tathāgato; Tattha pāyāsaṁ paggayha, nerañjaramupehiti. Nerañjarāya tīramhi, pāyāsaṁ ada so jino; Paṭiyattavaramaggena, bodhimūlamupehiti. Tato padakkhiṇaṁ katvā, bodhimaṇḍaṁ anuttaro; Assattharukkhamūlamhi, bujjhissati mahāyaso. Imassa janikā mātā, māyā nāma bhavissati; Pitā suddhodano nāma, ayaṁ hessati gotamo.

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้