Mahākassapopi ca thero, uttattakanakasannibho; Dhutaguṇe agganikkhitto, thomito satthuvaṇṇito. Dibbacakkhūnaṁ yo aggo, anuruddho mahāgaṇī; Ñātiseṭṭho bhagavato, avidūreva tiṭṭhati. Āpattianāpattiyā, satekicchāya kovido; Vinaye agganikkhitto, upāli satthuvaṇṇito. Sukhumanipuṇatthapaṭividdho, Kathikānaṁ pavaro gaṇī; Isi mantāniyā putto, Puṇṇo nāmāti vissuto. Etesaṁ cittamaññāya, opammakusalo muni; Kaṅkhacchedo mahāvīro, kathesi attano guṇaṁ. “Cattāro te asaṅkheyyā, koṭi yesaṁ na nāyati; Sattakāyo ca ākāso, cakkavāḷā canantakā; Buddhañāṇaṁ appameyyaṁ, na sakkā ete vijānituṁ. Kimetaṁ acchariyaṁ loke, yaṁ me iddhivikubbanaṁ; Aññe bahū acchariyā, abbhutā lomahaṁsanā. Yadāhaṁ tusite kāye, santusito nāmahaṁ tadā; Dasasahassī samāgamma, yācanti pañjalī mamaṁ. ‘Kālo kho te mahāvīra, uppajja mātukucchiyaṁ; Sadevakaṁ tārayanto, bujjhassu amataṁ padaṁ’.