ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๒-พุทธวงศ์-จริยาปิฎก
บาลีโรมัน (มหาสังคีติ) · เล่ม ๓๓ · หน้า ๑๙๓
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

Ukkā patiṁsu nabhasā, dhūmaketu ca dissati; Sadhūmā jālavaṭṭā ca, raviṁsu karuṇaṁ migā. Uppāde dāruṇe disvā, sāsanatthaṅgasūcake; Saṁviggā bhikkhavo satta, cintayimha mayaṁ tadā. ‘Sāsanena vināmhākaṁ, jīvitena alaṁ mayaṁ; Pavisitvā mahāraññaṁ, yuñjāma jinasāsanaṁ’. Addasamha tadāraññe, ubbiddhaṁ selamuttamaṁ; Nisseṇiyā tamāruyha, nisseṇiṁ pātayimhase. Tadā ovadi no thero, ‘buddhuppādo sudullabho; Saddhātidullabhā laddhā, thokaṁ sesañca sāsanaṁ. Nipatanti khaṇātītā, anante dukkhasāgare; Tasmā payogo kattabbo, yāva ṭhāti mune mataṁ’. Arahā āsi so thero, anāgāmī tadānugo; Susīlā itare yuttā, devalokaṁ agamhase. Nibbuto tiṇṇasaṁsāro, suddhāvāse ca ekako; Ahañca pakkusāti ca, sabhiyo bāhiyo tathā. Kumārakassapo ceva, tattha tatthūpagā mayaṁ; Saṁsārabandhanā muttā, gotamenānukampitā. Mallesu kusinārāyaṁ, jāto gabbheva me sato; Mātā matā citāruḷhā, tato nippatito ahaṁ.

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้