Tadāhaṁ haṁsavatiyaṁ, jātā seṭṭhikule ahuṁ; Nānāratanapajjote, mahāsukhasamappitā. Upetvā taṁ mahāvīraṁ, assosiṁ dhammadesanaṁ; Tato jātappasādāhaṁ, upemi saraṇaṁ jinaṁ. Mātaraṁ pitarañcāhaṁ, āyācitvā vināyakaṁ; Nimantayitvā sattāhaṁ, bhojayiṁ sahasāvakaṁ. Atikkante ca sattāhe, mahāpaññānamuttamaṁ; Bhikkhuniṁ etadaggamhi, ṭhapesi narasārathi. Taṁ sutvā muditā hutvā, puno tassa mahesino; Kāraṁ katvāna taṁ ṭhānaṁ, paṇipacca paṇīdahiṁ. Tato mama jino āha, ‘sijjhataṁ paṇidhī tava; Sasaṅghe me kataṁ kāraṁ, appameyyaphalaṁ tayā. Satasahassito kappe, okkākakulasambhavo; Gotamo nāma gottena, satthā loke bhavissati. Tassa dhammesu dāyādā, orasā dhammanimmitā; Etadaggamanuppattā, khemā nāma bhavissati’. Tena kammena sukatena, cetanāpaṇidhīhi ca; Jahitvā mānusaṁ dehaṁ, tāvatiṁsūpagā ahaṁ. Tato cutā yāmamagaṁ, tatohaṁ tusitaṁ gatā; Tato ca nimmānaratiṁ, vasavattipuraṁ tato.